W swoich badaniach powinieneś posługiwać się wszystkimi zmysłami: wzroku, słuchu, węchu, dotyku i smaku. W ten sposób twoja wiedza będzie pełniejsza.
Najwięcej wiadomości o otaczającym nas środowisku dostarcza nam wzrok. Dzięki naszym oczom rozróżniamy kształty, kolory, wielkości, odległości i dostrzegamy piękno.
Uszy dostarczają nam wrażeń dźwiękowych. Słyszymy np. śpiew ptaków, pluskanie wody, szelest liści, muzykę.
Dzięki językowi rozpoznajemy smak spożywanych potraw: słodki, kwaśny, słony, gorzki.
Węch służy do rozpoznawania zapachów. Nos umożliwia nam odczuwanie przyjemnego zapachu lasu, skoszonej łąki, ale także przykrego zapachu ścieków i spalin.
Dotyk odbieramy poprzez skórę. Opuszkami palców możemy rozpoznać kształt przedmiotu oraz czy jest gładki czy szorstki, ciepły czy zimny.
W obserwacjach mogą Ci pomóc różne przyrządy oraz książki, np. przewodniki do rozpoznawania roślin, zwierząt, skał i minerałów. Zebrane podczas lekcji w terenie obserwacje i wrażenia warto jest w jakiś sposób utrwalić. Możesz poznane rośliny i zwierzęta lub cały krajobraz narysować albo zrobić zdjęcia.
Przez lornetkę możesz dokładniej obejrzeć np. szybującego wysoko bociana, położone w oddali ruiny zamku, pasącą się sarnę.
Lupa pozwoli Ci obejrzeć w szczegółach to, co trudno dostrzec gołym okiem, np. budowę drobnego kwiatu, pracującą mrówkę, ziarna piasku.
W terenie bardzo przydatne są przewodniki do rozpoznawania np. roślin, zwierząt, grzybów, skał i minerałów.
Możesz nagrać śpiew ptaków lub odgłosy ulicy na taśmie magnetofonowej.
Możesz wykonać zielnik z roślinami, które rosną w Twojej okolicy.
Możesz opracować kolekcję sał występujących w Twoim regionie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz